Taihuay, een kijkje in de Chinese keuken

 

 

 

 

 

 

 

 

ReisverhalenWereldgerechten

In China is de communicatie soms lastig. Vooral in de afgelegen gebieden spreekt met vaak weinig tot geen Engels. Mijn Chinees beperkt zich ook tot slechts een paar standaard woorden als ‘xiexie’ voor ‘dank u wel’ en het belangrijke ‘ping pijiu’ voor ‘koud bier’. Coca Cola spreek je uit als ‘kokakele’. De Chinesetekens hiervoor herken ik al helemaal niet. Het kan best een uitdaging zijn als je wat wilt eten en drinken.

 

Taihuai

Taihuai

 

In Taihuai bezochten we de Wutai Shan , één van de vier heilige bergen in China, maar daarover meer in een volgend blog. Taihuai is typisch zo’n dorp waar je niet ver komt met je Engels en op andere methoden bent aangewezen om iets te eten te bestellen.

Taihuai

Taihuai

Op zoek naar een restaurant

Na een lange dag, we hadden de heilige berg Wutai Shan bezocht, waren we wel toe aan een lekker koud drankje en een heerlijke uitgebreide maaltijd….Chinees natuurlijk. We liepen rond in het dorpje op zoek naar een leuk restaurantje. Tot onze schrik waren de meeste al dicht. We waren niet echt in het hoogseizoen, als dat hier al bestaat. Blijkbaar is er ook geen swingende avond/nacht cultuur. We moesten dus op zoek naar het tentje dat nog niet aan afsluiten toe was gekomen. Na een wandeling in het dorp ontdekten we een restaurantje waar nog licht brandde…daar moesten we zijn, De eerste aanblik beloofde niet veel goeds….het zag er gezellig uit, maar er zat helemaal niemand. Toen we binnenstormden kwam er iemand uit de keuken rennen…we vroegen of we nog konden eten. De vriendelijke meneer gaf te kennen dat hij geen Engels sprak…geen probleem, wij maakten het universele gebaar van eten…hand naar je mond brengen en over je buik wrijven. Ja hoor, dat werd direct begrepen en we werden naar een tafeltje gedirigeerd. He, heerlijk…we zitten.

 

 

Chinese menukaart

We kregen de kaart en vol verwachting bleef de vriendelijke meneer naast ons staan. Hmmm, eens even kijken wat voor een lekkers er allemaal op de kaart staat…veel Chinesetekens….uhh…staat de Engelse variant op de achterkant?…nee…shit…ook geen plaatjes….en nu? De vriendelijke meneer zag onze vertwijfeling en bedacht een geniaal plan…Hij gebaarde dat we achter hem aan moesten lopen en zo gezegd zo gedaan…we liepen richting keuken.

Van de kaart van een kijkje in de keuken

In de keuken aangekomen raakten we eigenlijk een beetje van de kaart…het was een soort zwartgeblakerd hol met twee grote wokbranders, een vrieskist en allemaal plastictasjes met eten…uien, parpika’s, tomaten, prei, eitjes en bamboescheuten. Dat zag er prima uit. De vrieskist ging open om de vleesvoorraad te keuren…aai…hier wordt je spontaan vegetarisch van….het vlees zag er nogal grijs uit….soort van gevriesdroogd. We hielden het bij groenten. We wezen op wat tasjes en de vriendelijke meneer knikte alsof hij nu wel wist welke gerechten we wilden eten. We gingen weer aan ons tafeltje zitten en dronken onze kokakele (Coca Cola).

Heerlijk gegeten

Tot onze verbazing werd nog geen 15 minuten later ons hele tafeltje volgebouwd met verschillende groentegerechten, deeghapjes, sausjes en witterijst. De vriendelijke meneer moest als een tornado te keer gegaan zijn in het kleine kookgrotje, met een geweldig resultaat. Er kwamen ook geen andere gasten meer bij dus we hadden een soort prive restaurant. Van de rekening werden we ook vrolijk en de vriendelijke meneer werd dan weer vrolijk van ons gezellige gesmikkel en de ruime fooi die we achterlieten. Met een volle buik rolden wij ons bedje in na een lange enerverende dag. Zo zie je maar, met wat gebarentaal en wat goede wil kom je een heel eind.

Taihuai vanaf Wutai Shan

Taihuai vanaf Wutai Shan

 

Taihuai en Wutai Shan zijn trouwens bijzonder mooi. Vol met boeddhistische tempels….daar laat ik je in een volgend blog meer van zien.

Pin It on Pinterest